Хабарҳои охирин
Ё Наврӯзи Душанбе ва Ҳисор дар соли 1886 чӣ гуна гузашт? Гарчи дар таърихи пурфоҷиаи мо ҳукумату
Баҳору шоирро пайвандест пур аз рамзу роз, ки дирангу диққати фаровонро сазовор. Хешовандӣ ва пайванди ин ду
Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар Паёми навбатии худ – “Дар
Ҳамасола миёни адибони вилояти Хатлон барои дарёфти ҷоизаҳои адабии ба номи Носири Хусрав, Шамсиддини Шоҳин ва Соҳиб
Аз 6-ум то 11-уми январи соли равон ҳунарпешагони Театри давлатии
Аз 17 то 24 декабр дар Ҷумҳурии Исломии Покистон Рӯзҳои
Ато Муҳаммадҷонов яке аз он симоҳои барҷастаи фарҳанги тоҷик аст,
Сабк аз печидатарин ва мураккабтарин масъалаҳои адабиётшиносӣ (ва анвои дигари
Дар таърихи фарҳангу ҳунари халқи тоҷик занону духтарони санъаткору ҳунарманд
Андешаҳо атрофи китоби “Садриддин Айнӣ. Феҳристи адабиёт (1977-2023)” Мураттибон:д.и.ф. профессор