(Чашмандозе ба мавзуи ваҳдат дар шеър) Вақте ки сухан аз дилу ҷон берун меояд, ҳатман ангезанда аст ва ба шунаванда таъсири бештаре мерасонад. Бидуни фарқ, ки оҳанги ҳузн дорад ва ё шодӣ. Зеро он ангезаи ботинии гўянда аст. Ноқид бояд аз ин зовия ба матн бингарад ва ташхис бидиҳад, ки гўяндаи он сатрҳо, ки марбут […]Идома...
Маърўза дар маҷлиси Садорати Иттифоқи нависандагон Баъди дастёбӣ ба Истиқлоли давлатӣ шеъри мо аз ҷиҳати мазмуну муҳтаво ва тарзу равиш тањаввул ёфта, вориди марҳалаи дигаре гардид. Дигаргунии ҷиддитарини он қувват гирифтани рӯҳи ватанпарастӣ, ҳувиятхоҳӣ ва мавқеъи чашмрас ёфтани арзишҳои миллӣ дар осори ҳунарист. Истиқлол равзанаи тозаеро ба рӯйи адабиёти мо боз кард. Аз ин равзана ҳавои тозае ба шеъру насри мо ворид шуд ва шоирону носирони тозанафасе зуҳур карданд, ки аз баъзе ҷиҳатҳо адабиёти моро ғанитар намуданд. Ба баракати Истиқол баъзе завлонаҳои идеологие, ки дасту пойи зеҳну андешаи моро баста буданд, шикаставу гусаста шуданд ва парвозгоҳи фарохе барои рӯнамоии таъриху фарҳангу тамаддунамон фароҳам омад. Дар ин арса адибонамон рӯшоду ошкоро ва бе ҳеҷ эҳтиёткорӣ дам аз таъриху тамаддун, ифтихори миллӣ ва расму ойинҳои куҳанамон заданд ва асарҳои зиёди манзуму мансуре офариданд, ки бешак, боиси пурбортар шудани адабиёти деринсоли мо гардид. […]Идома...
Барои дарёфти Ҷоизаи давлатии Тоҷикистон ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ «Номаи офтоб»-и шоири донишманд ва соҳибҳунари мо Давлати Раҳмониён мунтахабест фарогири ғазал, чаҳорпора, байт, қитъа, рубоӣ, дубайтӣ ва шеъри нимоӣ, ки ҳар кадоме мувофиқ ба мазуъ дар фаслҳои алоҳида гунҷонда шудаанд. Агарчанде «Номаи офтоб» гулчини ашъори шоир аз давраҳои мухталифи эҷодиёт асту дар баробари ашъори то […]Идома...
Баҳору шоирро пайвандест пур аз рамзу роз, ки дирангу диққати фаровонро сазовор. Хешовандӣ ва пайванди ин ду ба он андоза аст, ки гӯйӣ вожаҳои муродифро монанд ва ҳангоме ки якеро ном мебарӣ, он дигаре дар баробар меистад. Шигифтӣ ва эҳсоси бетобӣ аз ҷилваи ҷамоли баҳору неруи ангезаофаринӣ дар он, дар имтидоди ҳама давронҳое, ки инсон […]Идома...
Барои дарёфти Ҷоизаи давлатии Тоҷикистон ба номи Рӯдакӣ “Номаи Офтоб»-и Давлати Раҳмониёнро метавон дар қатори беҳтарин маҷмуаҳое ном бурд, ки дар солҳои ахир ба табъ расидаанд. Ашъоре, ки дар китоби мазкур гирд оварда шудаанд, дар мавзуъҳои Ватану Модар, обу хоки диёри аҷдодӣ, ишқу муҳаббат, футуввату ҷавонмардӣ ва дар маҷмуъ, дар бораи ҳар он чизе, ки […]Идома...
Ҷаъфар Муҳаммади Тирмизӣ ба унвони шоири тозагӯй дар таҳкими ҳалқаи адабии Тошканд ва пайвандҳои адабии халқҳои тоҷику ӯзбек саҳми назаррас дошта, пайваста дар густариши муҳити адабии форсизабонон, тарбияи шоирони ҷавон талошҳои фаровоне анҷом дода истодааст. Дар айни замон Ҷаъфар фаъолтарин муаррифи шеъри муосири тоҷик дар шабакаҳои иҷтимоӣ ва фазои маҷозӣ маҳсуб мешавад. Шоир дар роҳи […]Идома...
Барои дарёфти ҷоизаи адабии ба номи Мирзо Турсунзода Равшани Ҳамроҳ суханварест, ки бештар аз 40 сол аст, дар майдони адабиёт бо садоқат қадам мегузорад. То кунун бештар аз даҳ маҷмуаи ашъор ба шумули «Гарди ситора» (1990), «Гули абр» (1997), «Андешаҳо аз решаҳо» (1999), «Таронаҳо ба хонаҳо» (2001), «Забони чашм» (2003), «Тафсири фиғони мурғ» (2004), «Оҳанги […]Идома...
Барои дарёфти ҷоизаи адабии ба номи Мирзо Турсунзода Дар бораи шеър низ, он гуна, ки дар бораи хилқати инсон таърифу тахминҳои зиёд аз ҷониби олимону муҳаққиқони кишварҳо ва замонҳои гуногун ироаву ифода шуда, вале ҳеч яке асрор, моҳият ва ҳадафи офариниши онро ошкор карда натавонистааст, тавсифи зиёд изҳор гардида бошад ҳам, то ҳанӯз асрор […]Идома...
Барои дарёфти Ҷоизаи адабии ба номи Мирзо Турсунзода Аз рӯи анъанаи дар миёни аҳли илму адаби ҷаҳон маълуму маъруф, ки асрҳо пеш тавлид ёфтаасту то ба имрӯз муваффақона идома дорад, адабиёти беш аз ҳазорсолаи тоҷик ба ҷуз забони ғанӣ ва пуробуранги модариамон, бо чандин забони дигари гуногун рушд мекарду ҳамвора рушд мекунад. Дар даврони истиқлоли […]Идома...
Барои дарёфти ҷоизаи адабии ба номи Мирзо Турсунзода “Ман шоире, ки як шаби шеъре надоштам…” Ин мисроъ аз шеърест, ки дар саҳифаи 109-и китоби тозанашри Саъдии Мирзо бо унвони “Парвини хаёл” (Душанбе: Адиб, 2023. – 160 саҳ.) чоп шуда ва худи шеърро шоир “Тасаввур” ном ниҳодааст. Оғози шеър ба ин ранг аст: Аз инҳисори дарди […]Идома...



