Шоҳзамон Раҳмон баъди ба итмом расонидани мактаби миёна ва факултаи филологияи тоҷики Донишкадаи омӯзгории Душанбе ба номи Т. Шевченко (ҳоло ДДОТ ба номи С. Айнӣ ) дар соли 1967 риштаи умри худро дар пайи таҳқиқи ва пажуҳиши осори адабӣ, махсусан адабиёти даврони инқилоб ва оғози садаи ХХ ва хидмат дар муассисаҳои илмиву таълимӣ пайваста, дар […]Идома...
Мираҳмад Амиршоҳӣ дар соҳаи адабиёт ва рӯзноманигорӣ бо ҳикояву қисса, очерку ёддошт, лавҳаю мусоҳиба, филмнома ва навиштаҳои дигараш шинохта гардида, ба ҳайси қаламкаши сермаҳсул пазируфта шудааст. Пас аз фароварди дабистони зодгоҳ (1973) ва факултаи забон ва адабиёти Донишкадаи давлатии омӯзгории Кӯлоб (1977) дар рӯзномаи вилоятии «Роҳи ленинӣ» (1977-1991) ва баъдан дар рӯзномаи «Ҳақиқати Кӯлоб» (1992) […]Идома...
Шералӣ Мусо ба адабиёт аз роҳи хос – аз истеҳсолот ворид шуда, дар ин ҷода қалами нависандагӣ ва сабку салиқаи эҷодиро ҳамвора сайқал дода, бо табъу нашри силсилақиссаҳои мустанаду бадеӣ, мақолаҳои рӯзмарраи публитсистӣ ва ҳикояву ҳаҷвиёти ҳадафрас худро ба алоқамандони сухани бадеъ муаррифӣ кардааст. Ӯ соли 1968 мактаби миёнаи № 1 шаҳри Ваҳдат ва соли […]Идома...
Ё Наврӯзи Душанбе ва Ҳисор дар соли 1886 чӣ гуна гузашт? Гарчи дар таърихи пурфоҷиаи мо ҳукумату сулолаҳои зиёд омадаву рафтаанд, аммо Наврӯз ҳамчун арзиши воло ҳамеша барпою барҷой боқӣ монд. Санадҳои таърихӣ нишон медиҳанд, ки аз ҷумла хонадони амирони манғитӣ низ шефтаи ин арзиши бузург гашта, Наврӯз дар Бухоро ба унвони як ҷашни расмии […]Идома...
Баҳору шоирро пайвандест пур аз рамзу роз, ки дирангу диққати фаровонро сазовор. Хешовандӣ ва пайванди ин ду ба он андоза аст, ки гӯйӣ вожаҳои муродифро монанд ва ҳангоме ки якеро ном мебарӣ, он дигаре дар баробар меистад. Шигифтӣ ва эҳсоси бетобӣ аз ҷилваи ҷамоли баҳору неруи ангезаофаринӣ дар он, дар имтидоди ҳама давронҳое, ки инсон […]Идома...
Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар Паёми навбатии худ – “Дар бораи самтҳои асосии сиёсати дохилӣ ва хориҷии ҷумҳурӣ” соли 2026-ро соли вусъат додани корҳои ободонию созандагӣ ва тақвияту таҳкими худшиносию худогоҳии миллӣ эълон карда, бори дигар ба зарурату аҳаммияти таваҷҷуҳ ба масъалаҳои эҳёи хотираи таърихии миллат, тақвияти ҳисси […]Идома...
Ҳамасола миёни адибони вилояти Хатлон барои дарёфти ҷоизаҳои адабии ба номи Носири Хусрав, Шамсиддини Шоҳин ва Соҳиб Табаров озмун баргузор гардида, беҳтарин осори адабӣ ва илмӣ муайян карда мешаванд. Ин ҷоизаҳо барои дастгирии эҷодкорон, рушди адабиёти миллӣ ва тарғиби арзишҳои фарҳангии тоҷикон таъсис дода шудаанд. Тибқи қарори Кумитаи тадорукоти озмуни вилоятӣ аз 4-уми феврали соли […]Идома...
Имрӯз, 17 марти соли 2026 дар синни 69 рӯзноманигор ва нависанда, узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон Гулчеҳра Муҳаммадиева аз дунё даргузашт. Гулчеҳра Муҳаммадиева 27 марти соли 1957 дар ноҳияи Фархор ба дунё омадааст. Пас аз хатми Донишкадаи омӯзгории Кӯлоб ба номи Абӯабдуллоҳ Рӯдакӣ дар мактаби зодгоҳаш омӯзгор буд. Баъд ба ҳайси котиби Кумитаи комсомол, инструктори Кумитаи […]Идома...
Ба муносибати Рӯзи дӯстии Тоҷикистон ва Ӯзбекистон Дар остонаи садсолагии нашри нахустини романи «Рӯзҳои гузашта»-и адиби маъруфи ӯзбек Абдулло Қодирӣ истодаем. Сад сол аст, ки ин асар молики дили ҳазорон ҳазор одамон гардида, ҳар бор, ки онро хонем, чашмамонро пуроб мегардонад, қалбамонро ҳисси аҷиб фаро мегирад. Сад сол аст, ки ин китоб миёни шефтагони каломи […]Идома...
Мардуми шарифи Тоҷикистон аз Паёми имсолаи Пешвои миллат самимона истиқбол намуда, нуктаҳои ҳикматборашро дастуре барои зиндагии фардои дурахшон мепазиранд. Нуктаи муҳимме, ки дар Паёми Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон ба Маҷлиси Олӣ садо дод, ҳал шудани баҳси марзӣ миёни Ҷумҳурии Тоҷикистон ва Ҷумҳурии Қирғизистон буд. Дар ин зимн, шартнома байни ҷамоҳири Тоҷикистон, Қирғизистон ва Ӯзбекистон бобати нуқтаи […]Идома...
© 2022, navisandagan - ИТТИФОҚИ НАВИСАНДАГОНИ ТОҶИКИСТОН. All rights reserved.