АЗ ИДОРА: Ин мақолаи пурмуҳтаво ва дилчаспро шоир ва донишманди гаронқадри тоҷик Асрори Сомонӣ пеш аз даргузашташон ба итмом расонда, ба идораи ҳафтанома фиристодаанд, ки аз меҳру садоқати устод нисбат ба Ватан, Модар ва адабиёт гувоҳӣ медиҳад. Руҳашон шод бод! Таҷрибаҳои деринсоли зиндагонӣ ва мушоҳидаҳои бардавоми таърихӣ гувоҳӣ аз он […]Идома...
Ба муносибати зодрӯзи фархундаи Шоири халқии Тоҷикистон Гулрухсор Сафӣ Даврони наврасиву ҷавонӣ бар асари шарораи шавқ аз мутолиаи китобҳои дилангези назму наср ё хуруҷи ҳиссиёти ширину сӯзони ишқи аввал, эҳсоси меҳри бузурги модару падар, омӯзгор ё ягон фарди дигар, ифтихор аз меҳану манзараҳои афсонавӣ, ҳатто шунидани чаҳ-чаҳи мурғону дидани туғёни рӯдҳо, ҳусни чашмаву обшорон, кӯҳҳои […]Идома...
Ба муносибати зодрӯзи фархундаи Шоири Халқии Тоҷикистон устод ГУЛРУХСОР Дар таъриху адабиёту андешаи муосири мо бону Гулрухсор Сафӣ танҳо як зан ё як шоира нест. Балки Гулрухсор як падида, як шоҳкор, як асари нодир, як нигораи арзишманд ва як сатҳест, ки зани тоҷик дар камолу ҷамол, дар маърифату огоҳӣ, дар ҳувияту ватандорӣ ва дар озодагию […]Идома...
Гарчи таърихи шеъру адаби форсӣ реша ба асрҳо дорад, вале занони шоир дар ин қаламрав камтар ба чашм мерасанд. Ҳарчанд теъдоди бонувони шоир камтаранд, вале қисмати талху рӯзгори сангин ҳампоя бо онҳо будааст. Робиаи Балхиву Маҳастии Хуҷандӣ, Зебуннисову Тоҳира ва Фурӯғ ҳарчанд дар маҳрумияту азобу ғуссаҳо умр ба сар бурдаанд, аммо дар ҷодаи шеъру ҳунар […]Идома...
Устод Меҳмон Бахтӣ тавре зист ва тавре кору фаъолият кард, ки номи некаш ҳаргиз аз ёдҳо фаромӯш намешвад. Эҷодиёти бою рангинаш, хислатҳои басо накуи инсонияш, ҳазлу зарофатҳои намакинаш, қиссаҳои аҷибу шавқангези рӯзгораш ҳамвора мавзуи суҳбатҳои аҳли дил, аҳли эҷоду ҳунар мебошанд. Ба ин маънӣ Меҳмон Бахтӣ ҳамеша меҳмони хонаи дилҳои огоҳ буду ҳаст… Нахустин шиносоии […]Идома...
Ғуломалиев Ғуломҳайдар – Ҳунарпешаи хизматнишондодаи ҶШС Тоҷикистон (1946), Ҳунарпешаи халқии ҶШС Тоҷикистон (1955), Ҳунарпешаи халқии ИҶШС (1957). Дар даврони соҳибистиқлолии Тоҷикистон ба таърихи пуршарафи халқамон таваҷҷуҳ бештар гардид. Сарвари давлат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар асари худ «Тоҷикон дар оинаи таърих, аз Ориён то Сомониён» менависанд: “Албатта, яке аз сарчашмаҳои аслии ҳувияти миллӣ муроҷиати доимӣ ба […]Идома...
Ба муносибати 85-солагии Худоӣ Шарифзода Арбоби шоистаи илм ва техникаи ҶТ (1997), узви вобастаи АМИТ (2017), барандаи Ҷоизаи адабии Айнӣ (2001), Ҷоизаи адабии Саъдӣ (ҶИЭ, 2014), Ҷо- изаи фарҳангӣ ва ҳунарии “Фирдавсӣ” (ҶИЭ, 2016), Ҷоизаи Китоби баргузидаи устони Хуросон (ҶИЭ, 2018), Аълочии маорифи Ҷумҳурии Тоҷикистон (2007), доктори илми филология (1987), профессор (1989) Худоӣ Шарифзода (25.06.1937-29.10. […]Идома...
НОМАҲОИ АБДУШУКУР ПИРМУҲАММАДЗОДА ДЕҲОТӢ БА БАРОДАРАШ АБДУСАЛОМ ДЕҲОТӢ Додари азиз! Салом! Саломатиатонро хоҳонам. Аҳволи ман аз ҷиҳати тандурустӣ ба дараҷаи хеле хуб аст. Масъалаи аз ин кор озод шуда, ба кори театр ва нашриёти Тоҷикистон машғул шудан акнун имрӯз, албатта, аз байн меравад. Чунонки эълон шуд, фашистони Германия бо фармони сардори девонаашон ба хоки мо […]Идома...
Барои дарёфти Ҷоизаи давлатии Тоҷикистон ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ Сюжети романи «Саройи санг»-и А. Мирхоҷа дар пасманзари рўйдодҳои таърихӣ сурат мегирад, ки воқеаҳо ба воқеият асос ёфта, бо таърих робита доранд. Ин як навъ барқарорсозии бадеии воқеияти таърихӣ дар бораи рўзгори сангини тоҷикони минтақаи Шуғнон дар партави ҳодисаҳои солҳои 1860-1880 ва муборизаи шадиди мардуми баландкўҳ […]Идома...
БАРОИ ДАРЁФТИ ҶОИЗАИ ДАВЛАТИИ БА НОМИ АБУАБДУЛЛОҲИ РЎДАКӢ Ҳунар забонест хос ва илҳом аз ғайб, ки моро бар мо менамоёнад. Меҳвари он ҳам дар пирояи воқеънигорона, ҳам ба сурати рамзу тамсил инсон аст, ки дар гоҳи хушбахтӣ, бадбахтӣ, хушҳолӣ, бадҳолӣ, осоиш, ошуфтагӣ, мастӣ, ҳушиворӣ, саломат, беморӣ ламс мешаваду шинохта мегардад. Театр, ба гунае, ки муроди […]Идома...
© 2022, navisandagan - ИТТИФОҚИ НАВИСАНДАГОНИ ТОҶИКИСТОН. All rights reserved.