Таркише, ки аз ваҳму талвосаи нобаҳангом дар қафаси синаи мӯйсафед рух дод, гӯё ҳамон заминларзаи фоҷиабори Қаратоғ буд, ки бо даҳшати тасаввурнопазир дар як лаҳза ҳама буду набудро ба коми замин фурӯ бурда, дар оғӯши садҳо ман хоки сард олами торикистону бедард эҷод кард. Ва мӯйсафед, баъд аз зеру забар гардидани ҳама буду набуд бо […]Идома...

Худованд ба инсон ҳаёт додааст, то ки дар ҳамин умри начандон дароз хушбахтона зиндагӣ бикунад. Хушбахтӣ чист? Ҳаёти осудаю ширин дар ҳалқаи фарзандону набераҳою хешовандон, ҳамсояҳо ва ҳамдиёрон ва илму ҳунар омўхтану хидмат кардан ба халқу диёри хеш. Ҳамин ҳаёти хушбахтона дар байни мардуми кўҳистон бо риояи расму оинҳои миллӣ ва эҳтироми самимонаи ин арзишҳо […]Идома...

Ба муносибати 90-солагии адиби шодравон  Ғанӣ ҶӮРАЗОДА РАХСЕБ Китоби дина ба хондан сар кардаамро акнун ба даст гирифта будам, ки ба хона Абдулло даромад. – Китобхонӣ ба дилат назад, Қобил? – гуфт Абдулло. – Не, – гуфтам, – ин китоби бисёр шавқовар будааст. Шин, ҳамроҳ хонем. – Э, мон китобхониатро, – гуфт Абдулло, – ҳозир […]Идома...

«ҲАМИН КОФИСТ» Ба бинои куҳнаи Иттифоқи нависан­дагон, ки то ҳанӯз дар паси иморати Парлумони Тоҷикистон барқарор аст, наздик омадаму дар пеши дар устод Мирзо Турсунзода ва устод Мирсаид Миршакарро дидам. Он вақт дар идораи маҷаллаи «Садои Шарқ» кор мекардам ва ҷойи кори мо дар Иттифоқи нависан­дагон воқеъ буд. Илоҷи қафо гаштан, ки набуд, «бахт аст […]Идома...

ПИСАРОНИ «ЗУМРАД» Солҳои вазнин буд. Дар осоиш­гоҳи «Зумрад» истироҳат мекардем. Дар назди ошхона ҳар рӯз чанд пи­сарак ҳар гуна майда-чуйдаи барои истироҳаткунандагон зарур паҳн карда менишастанд. Мо аз онҳо гоҳо чизе мехаридем. Як бегоҳ ман дору харида берун мебаромадам, ки ово­зи ҳамсарамро шунида бозистодам – Насим бо фурӯшандаҳои хурдсол саргарми суҳбат буд: – Азизакони ман, […]Идома...

Борон мебориду меборид. Қатраҳои он ба шишаи тиреза зада, садои ширине мебаровард. Форамии он ба гӯши Акбаршоҳ расид магар, ки ӯ аз хоб бедор шуд. Лаҳзае ба садои борон гӯш дода буд, ки гулдуроси раъду барқ хонаро як равшан карду боз торикӣ ҳукумфармо гашт. Акбаршоҳ даст ба тугмаи чароғак бурда, онро зер кард ва хона […]Идома...

БИСТАРИ МАРГ Пиразан рӯйи  бистар хобида, чанд бор лабонашро бо оби забон нам карда, сари вазнину гаронашро сӯйи нишасти мард тоб дод, то чизе бигӯяд, магар сухан гаронӣ мекард ё гуфта наметавонист, ки миёни абрӯяш гиреҳ зада, чин дар пешониаш ҷӯя мебаст ва пуралам нафас мебаровард: «Мардак, аз гуноҳам гузаред…» Паст буд ин ҳарфи нафасӣ. […]Идома...

Ҳама чиз ба мавқеаш. Вақте ҷоми умр лабрез мешавад, аз марг ҷое барои фирор нест. Инак, ман ҳам роҳи умрамро паймудам ва чунонки мегӯянд, дар назди Худо ҳузур ёфтам. Вале чи муъҷизаест: чун дар бедорӣ ҳама чизро мебинаму мешунавам. Дар тобути васати ҳавлӣ хобидаам ва ба ҳар он чи дар атроф ба вуқуъ мепайвандад, наззора […]Идома...

 Рахши вақт чоргома метохт. Та­биат нобуд мекарду месохт. Зиндагӣ ато мекарду марг бозпас мехост. Тақдир оҳанги тасодуф менавохт ва бо ин тасниф инсонро ба вартаи иштибоҳ меандохт, дар кӯраи им­тиҳон мегудохт, ки аз он одам гоҳе мебурду гоҳе мебохт. Ва инак қиссаи як тасодуф. Дар Гулдара чашмае ҳаст Ният ном. Агар кас ҳоҷате дошта бошад, […]Идома...